Astraea, Demeter, Erigone
Grieken en Romeinen zagen er meerdere figuren in. Astraea, godin van de gerechtigheid, zou na het zilveren tijdperk de aarde voor de hemel hebben verlaten; anderen herkenden er Demeter en Persephone in.
Volgens een andere overlevering plaatste Dionysus Erigone, dochter van Icarius van Athene, en haar vader aan de hemel, als de Maagd en de Ossenhoeder. Hyginus en Vergilius horen bij de auteurs die het vermelden.
De korenaar en de precessie
In de MUL.APIN-tabletten, rond de 10e eeuw voor onze jaartelling, heette een deel van het sterrenbeeld ‘de voor’, beeld van de godin Shala en haar korenaar. Spica, Latijn voor ‘de korenaar’, houdt die herinnering levend.
Hipparchus ontdekte de precessie van de equinoxen door de positie van Spica te meten tijdens maansverduisteringen in 146 en 135 voor onze jaartelling, en die te vergelijken met de metingen van Timocharis: de ster was ongeveer 2 graden opgeschoven.
Het echte sterrenbeeld
De Maagd is met 1 294 vierkante graden het grootste sterrenbeeld van de dierenriem, en het tweede van de hemel na de Waterslang. Het herfstpunt ligt er, vlak bij bèta Virginis.
Spica komt vanuit Brussel maar tot 28 graden boven de horizon en staat begin juni rond 22 uur het hoogst. In 2026 staat de Zon van 17 september tot 31 oktober voor de Maagd: ook deze week.
De sterren
Spica
Magnitude 0,97, op ongeveer 250 lichtjaar. Twee hete sterren die in vier dagen om elkaar draaien, te dicht bij elkaar om ze met een telescoop te scheiden.
De Virgocluster
Hij ligt 5 tot 12 graden ten westen van Vindemiatrix, epsilon Virginis.
Een sterrenstelsel en zijn zwart gat
Op 10 april 2019 publiceerde de Event Horizon Telescope het beeld van het centrale zwarte gat, het eerste rechtstreekse beeld van een zwart gat.
De eerste quasar
De eerste quasar die ooit werd geïdentificeerd, en in zichtbaar licht de helderste van de hemel.
In kunst en geschiedenis
De Maagd draagt een korenaar sinds Babylon, en vleugels sinds de atlassen.
- Babylon‘De voor’ van de godin Shala, wier korenaar Spica werd.
- OudheidHyginus, Vergilius, Diodorus Siculus en Strabo zijn enkele van de antieke auteurs die de figuren van de Maagd vermelden.
- Wetenschappelijke atlassenHevelius graveert haar in 1690 gevleugeld en gedrapeerd, liggend langs de ecliptica.